اسلام زاده: «محافظ» از دل امنیت تا دل مردم/ وقتی ناامنی به وجود میآید، بزرگترین قربانی مردم هستند
به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، محسن اسلامزاده، مستندساز و سازنده مستند محافظ در گفتوگو با دانشجو درباره مستند «محافظ» که در جشنواره مردمی فیلم عمار به نمایش درآمد، به تشریح محتوای این اثر و روند تولید آن پرداخت.
وی با اشاره به موضوع مستند گفت: مستند «محافظ» درباره شهید موسوی، از اعضای تیم حفاظت ریاست جمهوری است. ما در این مستند به زندگی این شهید پرداختیم. از آنجایی که خودم در چند سفر ریاست جمهوری همراه ایشان بودم، شناخت نزدیکی از این شهید عزیز داشتم. زمانی که مؤسسه آوینی پیشنهاد ساخت این مستند را مطرح کرد، بسیار خوشحال شدم؛ هرچند پیش از آن، یک کار ضعیف درباره این شهید ساخته شده بود که ذهنیتهایی ایجاد کرده و همین موضوع کار ما را کمی سخت کرده بود.
اسلامزاده ادامه داد: چند ماه زمان برد تا خانواده شهید برای گفتوگو و همکاری بیشتر راضی شوند. همچنین دوستان ایشان نیز بهتدریج پای کار آمدند و فرآیند گردآوری آرشیو انجام شد. الحمدالله مستند در سالگرد شهید پخش شد؛ هم از تلویزیون و هم در قالب رونمایی رسمی. بازخوردها بسیار خوب بود و بهصورت خودجوش توسط خانواده و مخاطبان وایرال شد و دیده شد.
این مستندساز با اشاره به حضور اثر در جشنواره عمار گفت: با توجه به نگاه ویژهای که جشنواره عمار به مفاخر ملی و شهدا دارد، این مستند به جشنواره راه پیدا کرده و امیدواریم بتوانیم انشاءالله عنوان فیلم منتخب جشنواره را دریافت کنیم.
اسلامزاده درباره بازخورد مخاطبان و ابعاد تازهای که از شخصیت شهید موسوی در مستند نشان داده شده، توضیح داد: شهید موسوی شخصیت شناختهشدهای برای عموم نبودند و اغلب فقط بهعنوان فردی که در کنار رئیسجمهور شهید، آیتالله رئیسی حضور داشت، دیده میشدند. ما تلاش کردیم روایتی نزدیکتر و انسانیتر از این شهید ارائه دهیم.
وی افزود: من خودم در چند سفر خارجی همراه تیم ریاست جمهوری بودم و پیش از شهادت ایشان، بهدلیل علاقهای که به این شخصیت داشتم، نماهای متفاوتی از شهید موسوی ضبط کرده بودم. یکی از پلانهای شاخص مستند در ترکمنستان ضبط شده؛ جایی که رئیسجمهور به سؤالی پاسخ میدهند و هنگام رفتن، دوربین میچرخد و شهید موسوی دستش را جلوی لنز میگیرد و میگوید: «بسه دیگه نگیر.» همین پلان تبدیل به نقطه شروع مستند شد؛ من میخواستم بروم دنبال کسی که دستش را جلوی لنز دوربین من گرفت.
اسلامزاده تأکید کرد: برای من جذاب بود که این فرد در اوج قدرت، کسی که میتوانست با یک اشاره همه را جابهجا کند، چطور اینقدر مهربان و مشفقانه با اطرافیان برخورد میکرد. میخواستم بدانم ریشه این انسانیت از کجاست.
وی ادامه داد: در مستند به ریشههای شخصیتی شهید پرداختهایم؛ از بزرگ شدن در محله مذهبی دولتآباد، مقید بودن ایشان، صحبتهای پدر، مادر و برادرانش. شهید موسوی با سختی رشد کرده بود و از دل جامعه آمده بود و همین باعث شده بود هوای مردم را داشته باشد. در یکی از سفرها برای اینکه پیرزنی آسیب نبیند، خودش زیر چرخ ماشین میرود و از چند ناحیه پایش میشکند. در سیل، زلزله و موقعیتهای مختلف، بین مردم مقاومت نمیکرد و تلاش میکرد مردم در امنیت کامل بتوانند به رئیسجمهور نزدیک شوند.
این مستندساز در بخش دیگری از صحبتهای خود، با اشاره به شرایط امنیتی کشور در ماههای اخیر گفت: در یک سال اخیر شرایط جنگی و ناآرامیهایی را تجربه کردیم؛ حضور دشمنان خارجی، تروریستها و خسارتها و شهدایی که بهجا گذاشتند. در چنین شرایطی، نقش حافظان امنیت بیش از پیش مشخص میشود.
اسلامزاده افزود: در روایات هم آمده که یکی از نعمتهای پنهان خداوند امنیت است؛ نعمتی که وقتی نباشد، همه خلأ آن را احساس میکنند. من خودم در کشورهای مختلف، بهویژه افغانستان دهه ۷۰ شمسی، شرایط ناامنی را از نزدیک تجربه کردهام؛ جایی که پس از خروج روسها، درگیریهای داخلی باعث شده بود برای عبور از یک سمت کابل به سمت دیگر، با گروههای مختلف و قوانین متفاوت مواجه شویم. حتی باند فرودگاه کابل بین گروهها تقسیم شده بود.
وی تصریح کرد: وقتی ناامنی به وجود میآید، بزرگترین قربانی مردم هستند؛ افراد غیرمسلحی که در معرض هجوم گروههای مسلح قرار میگیرند. اگر بیقانونی شکل بگیرد، کل خانوادهها و فرزندان تحت تأثیر قرار میگیرند و آینده نامشخص میشود. به همین دلیل باید قدر حافظان امنیت، بسیجیها و محافظانی که جانشان را برای مردم میگذارند، دانسته شود.
اسلامزاده در پایان تأکید کرد: حتی اگر کسی دیدگاه اسلامی نداشته باشد یا انتقادهایی به حکومت داشته باشد، باید بداند که این نیروها مأمور برقراری نظم و امنیت هستند؛ نظمی که به نفع کل جامعه است.